L'Escurçó.

Relats, articles, pensaments, versets ... i d'altres deposicions mentals (per santiago diaz i cano).

POLÍGLOTAS (abril 04)

xacobo | 01 abril, 2008 11:48

     Hablar relativamente bien un idioma (extranjero) tiene su parte nefanda. Especialmente si no se corresponde con un conocimiento real y completo del mismo.
     Para empezar, cada vez que dices algo tienes la inmediata pero ya tardía sensación de que la has pifiado o, al menos, de que podía haberse hecho mucho mejor.
     Pero peor aún es cuando transmites la impresión de dominio. He observado que esto no es difícil, al menos con los ingleses: basta con imitar de manera convincente su entonación. Ineluctablemente, ello les llevará a exclamar:
     - Oh! Your english is very good!
     Ya estás perdido. A partir de ese instante empiezan a hablarte como si fueras uno de ellos. La velocidad aumenta hasta el vértigo y dejan aflorar su acento más cerrado sin ningún recato. Al final acabas asintiendo, con una sonrisa imbécil, a interminables cadenas de ininteligibles sonidos melismáticos.

.

Comentaris

Feu un comentari
authimage
 
Accessible and Valid XHTML 1.0 Strict and CSS
Amb motor LifeType - Disseny de BalearWeb